Leven met een angststoornis

Zoals sommige misschien wel gemerkt hebben is het momenteel erg stil op mijn blog, ik zal aan jullie uitleggen hoe dat komt.

Het is nu al een tijdje erg stil op mijn blog, heb al een hele tijd geen blogpost meer gedaan. Dat komt omdat het momenteel even niet zo lekker gaat met mij. Zowel lichamelijk als psychisch.
Ik heb weleens van die periodes dat het allemaal even niet zo fijn gaat, de ene keer duurt zo’n periode alleen wat langer. Nu zit ik dus in zo’n periode waar het wat langer duurt.
Veel mensen weten van mij ondertussen wel dat ik chronisch ziek ben, maar naast dat heb ik ook last van een angststoornis. Dat is ook niet iets wat ik van de daken schreeuw en weten maar heel weinig mensen dat. Momenteel is de angststoornis vrij veel aanwezig, en heb ik er in mijn dagelijks leven best veel last van.
Vandaar dat ik momenteel helemaal geen zin heb om leuke blogs te schrijven.

Deze blogpost staat dan ook al meer dan een half jaar klaar in mijn concepten om online gezet te worden, maar omdat deze erg persoonlijk is twijfelde ik heel erg om deze dan ook te publiceren.
Het is ook niet iets waar ik graag over praat, dus om hierover te schrijven vind ik ontzettend spannend en heb daarom ook lang getwijfeld of ik het zal doen. Maar ik wil er toch graag een stukje over schrijven, omdat er toch misschien wel mensen zijn die zich hierin herkennen.

Laat ik eerst maar even beginnen om te vertellen wat een angststoornis is.

Een angststoornis komt bij ongeveer 20% van de Nederlanders voor, vrouwen hebben vaker last van angststoornissen dan mannen.

Je hebt verschillende soorten angststoornissen, zelf heb ik veel angst om ziek te worden (hypochondrie)  of dat er iets met mijn dierbaren gebeurd, veel piekeren en echt angstig voelen zonder dat er een aanleiding voor is.

Nu denk je misschien: maar iedereen is hier toch angstig voor? Ja, maar bij een angststoornis gaat het allemaal net iets heftiger. Ik kan deze angst en gedachtes dan niet meer loslaten of onder controle houden. Waardoor ik dus constant aan het piekeren ben en daardoor slecht slaap en lichamelijke klachten krijg. Op zo’n moment van angst ben ik er zelf ook echt van overtuigd dat ik ziek ben, of dat er iets ergs gaat gebeuren.
Voor mijn omgeving is dat natuurlijk ook niet fijn, want ik ben daardoor net wat meer prikkelbaarder dan dat ik zou willen.

Klachten die kunnen voorkomen bij een angststoornis:

Hoofdpijn
Buikpijn
Problemen met slapen
Een bang voorgevoel
Geen zin in eten
Concentratie problemen
Prikkelbaarheid
Bezorgdheid
Nervositeit
Spanning en onrust

Tijdens zo’n angst of paniek aanval komen er vaak ook lichamelijke klachten zoals:

Hartkloppingen
Zweten
Pijn of beklemmend gevoel op de borst. Waardoor mensen vaak denken dat ze een hartaanval hebben.
Ademnood of het gevoel dat je stikt.
Duizeligheid of het gevoel hebben flauw te vallen.
Trillen
Misselijkheid
Diarree
Angst om controle te verliezen
Een gevoel van onwerkelijkheid.
Een doof gevoel of tintelingen in armen en benen
Hyperventilatie

 


Oorzaak van een angststoornis

De oorzaak van een angststoornis ontstaat door een combinatie van biologische, sociale en psychische factoren.

In bepaalde families komen angststoornissen meer voor dan bij andere, het heeft te maken met erfelijke aanleg maar ook met de opvoeding. Vaak begint een angststoornis naar een aangrijpende gebeurtenis.
Maar ook leuke gebeurtenissen kunnen een aanleiding zijn voor het krijgen van een angststoornis zoals een huwelijk of het krijgen van een kind.

Persoonlijke eigenschappen zijn ook van invloed of iemand wel of niet een angststoornis krijgt.
Als iemand bijvoorbeeld slecht voor zichzelf kan op komen of moeilijk zijn gevoelens kan uiten, of als ze juist altijd problemen en conflicten uit de weg gaan.

Praten
Zelf weet ik al een hele tijd dat ik last heb van een angststoornis, wat bij mij erg goed helpt is om er over te praten.
Praten lucht op, al snap ik best dat je liever niet over je angsten praat.
Zelf praat ik veel met Michel maar omdat ik merkte dat dit ook niet altijd genoeg oplucht en ik hem ook niet altijd weer met mijn problemen wil lastig vallen, ben ik opzoek gegaan naar hulp. Want je hoeft je echt niet te schamen voor een angststoornis en hulp zoeken is juist goed!
Ik ben afgelopen jaar ook weer een aantal keer naar de psycholoog gegaan en dat hielp wel, er fijn over praten en iemand die je echt begrijpt.

Bij mij is de angststoornis waarschijnlijk ontstaan doordat ik al sinds mijn 11e chronisch ziek ben, en hierdoor helaas veel heb meegemaakt op het emotionele vlak.
Ik heb gelukkig ook vaak goede periodes en met de juiste hulp krijg ik het misschien wel helemaal onder controle!

Je hoeft je dus echt niet te schamen voor je angsten en praat erover! Je bent niet alleen..

 

 

1 thought on “Leven met een angststoornis

  1. hoi stefanie
    knap van je om over je angststoornis te praten , dat is een hele opgave het hebben ervan en het bespreekbaar maken een luisterend oor en begrip voor wat je hebt is heel belangrijk ,het gevoel hebben dat je geen aansteller bent of ienand die aandacht zoek ,maar dat het een serieuze aandoening is die heel je leven beheerst,heel veel sterkte en hopen op een betere periode.
    groetjes eddy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.